12b Gelijk halen?

Doelstellingen van de serie Karakter en Beverburchten

Meer weten over de doelstellingen van deze serie? Klik dan hier:[toggle title=’Toon text’]

‘Stilte staat tegenover zelfzucht en gebed tegenover grootspraak.’ Dat is een heel korte samenvatting van wijze woorden die ik las bij Abraham Heschel, een joodse filosoof, en die alles te maken hebben met karaktervorming, het onderwerp van deze blogserie.

Karaktervorming gebeurt daar waar jij je laat veranderen aan het leven. Deze verandering ontstaat waar jij je verhoudt tot ‘het anders’ in jezelf, in de ander en het andere. Tot dat wat we snappen, kunnen we ons gemakkelijk verhouden. In het leven komen we echter voortdurend zaken tegen in onszelf, in de ander en in het andere die we helemaal niet goed snappen. De neiging die dan automatisch ontstaat, is om in afweer te stappen, een oordeel te vellen of onze ogen te sluiten. En juist wanneer we dat niet doen en ons verhouden tot ‘het anders’ waarmee we geconfronteerd worden, ontstaat karaktervorming.

De stilte schept ruimte voor de confrontatie met het andere. In de stilte stopt de gerichtheid op alleen onszelf. In de stilte komt de grootspraak tot zwijgen. In de stilte vallen het (ant)woord en het weten weg. Dan kunnen we op andere gedachten komen. De stilte schept ruimte voor karaktervorming.

Ik zoek zelf een aantal keren per jaar een week(end) de stilte om zo de grote woorden om en in mijzelf weer even kwijt te raken. Te komen bij niet-weten. Ook mijn eigen angst en onzekerheid onder ogen te zien, die meestal oorzaken zijn van grootspraak. En zo nieuwe gedachten op te kunnen laten komen. Deze manier van leven helpt mij om te oefenen, zodat ik mijn karakter in kleine stappen kan vormen. Een levensproces.

Een andere vorm om tot stilte én karaktervorming te komen, is bewust reflecteren. Bijvoorbeeld in de vorm van een dag- of logboek. Hoe reageerde ik in deze (werk)situatie? Zou dit anders kunnen? Hoe wil ik mij ontwikkelen? Wat staat mij daarbij in de weg? Wat is mijn kracht?

Nog een manier om je karakter te vormen, is door middel van een intervisiegroep. Een intervisiegroep kan je helpen om je eigen dilemma’s, ontwikkelpunten en vragen met anderen onder woorden te brengen en anderen de gelegenheid te geven je een spiegel voor te houden.

Een persoonlijk voorbeeld. Ik heb een eigen bedrijf. Dat betekent dat ik behalve concrete prestatiedoelen (bijvoorbeeld: ik wil dan en dan een workshop hebben ontwikkeld) ook oefen- en ontwikkeldoelen stel. Ik ben iemand met veel visie. Omdat ik behoorlijk introvert ben en eigenlijk ook best verlegen, breng ik die visie niet zo makkelijk voor de bühne. Mijn oefen- en ontwikkeldoel is dat ik mijn visie zo verwoord dat ik anderen ermee help om zich te ontwikkelen en zo mijzelf zichtbaar maak met mijn visie. Dit gaat over karaktervorming. Dan gaat het over mijn eigen dilemma’s onder ogen zien en daarmee dealen. Stilte, intervisie, supervisie en goede collegiale contacten helpen mij om met mijn dilemma’s te dealen.

Ik zie het leven als een speelveld waarop allerlei toestellen staan die ik mag ontdekken, verkennen, ermee oefenen en zo mijzelf ontwikkelen. Dat helpt me om niet teleurgesteld te raken over al die dingen waar ik niet tevreden over ben, die niet gelukt zijn en die ik niet gehaald heb. Ik mag oefenen. Ik mag spelen.

Karaktervorming kan alleen plaatsvinden wanneer we tot stilte en tot stilstand komen, sprakeloos en ant-woord-loos durven worden en zo andere gedachten toelaten. In de komende blogs beschrijf ik twintig eigenschappen of elementen die bijdragen aan karaktervorming. Deze eigenschappen of elementen keren terug in de parabels over de familie Bever die ook deel uitmaken van deze blogserie.

Ik hoop dat de blogs en parabels je helpen om tot stilstand te komen en zo in kleine stappen je eigen karakter te vormen![/toggle]

12b. Gelijk halen?

Boudewijn Bever is vanwege zijn werk in marketing en communicatie vaak ergens in de vennen te vinden en weinig op zijn eigen territorium. Vandaag was hij bij de Muskusrat die een klacht had. Hij had zijn burcht gebouwd, een nest gemaakt, zijn vrouwtje had jongen geworpen. Dat was dit jaar nu drie keer gebeurd. Het gevolg was dat er veel jonge muskusratten waren die ook hun eigen burchten bouwden.

Bevers van Familiebedrijf Bever voor Civiele Techniek hadden, zonder het in de gaten te hebben, burchten van muskusratten kapotgemaakt om eigen werkzaamheden te kunnen verrichten. De Muskusrat was boos!

‘Wat vind ik dit vervelend!’ zei Boudewijn Bever. ‘Ik ga dit gelijk bespreekbaar maken en zien hoe we dit kunnen oplossen. We leven met elkaar en deze vennen zijn van ons allemaal!’

Zo komt hij bij Boudewijn bij Björn, commercieel leider van het bedrijf. Hij legt het verhaal uit en vraagt: ‘Hoe gaan we dit oplossen?’

‘Dit gaan we niet oplossen,’ reageert Björn bot. ‘Dit is het probleem van de Muskusratten. Niet van ons. Moeten ze zich hier maar niet nestelen.’

‘Dat dacht ik niet!’ zei Boudewijn Bever. ‘De vennen zijn van ons allemaal. Als jij en ik niet samen tot een goede oplossing komen, zal ik er zelf een bedenken. Dit probleem gaan we oplossen!’

‘Verwaand Beverbeest!’ beet Björn, die slecht tegen tegenspraak kon, hem toe.

‘Ik meen het!’ zei Boudewijn. ‘Of we bedenken het samen of ik regel het alleen. Geregeld wordt het. Deze vennenplas is van ons allemaal. We hebben gelijke rechten en zorgen voor elkaars welzijn.’

‘Maar weet je dan niet dat de Muskusratten regelmatig onze civiele werken ondergraven, zodat ze verzakken en onbruikbaar worden?’ reageert Björn.

‘Nee, dat was mij niet bekend,’ reageert Boudewijn verbaasd. Dat zet het geheel wel in een ander licht. Ik ga opnieuw praten met de Muskusrat.’

Boudewijn gaat weer op pad.

Aangekomen eet hij samen met de Muskusrat wat zegge en paardenstaarten, die de Muskusrat hem als blijk van gastvrijheid aanbiedt.

‘Muskusrat, het probleem is anders dan ik in eerste instantie dacht. Wij als Bevers en jullie als Muskusratten hebben niet echt elkaars belang op het oog gehad. Wij hebben zoals je zegt een aantal keren jullie burchten kapot gemaakt. Maar jullie hebben meerdere keren onze civiele werken ondergraven. Hoe gaan we dit oplossen, zodat onze beide families er beter van worden?’

‘Hmm…’ reageert de Muskusrat. ‘Hiervan was ik me niet bewust. En als het zo is, dan spijt me dat. Ik wil kijken of we samen tot een oplossing kunnen komen…’

(Dit verhaal is een verwerking van Blog 12a. Nederig.)

Groeivraag

Waar zie jij in dit Beververhaal nederigheid (zie Blog 12a) terug? Kun je dit ook verbinden met je eigen ervaringen? Neem de tijd om hierover na te denken en schrijf je gedachten op.

Bronnen voor de serie Karakter en Beverburchten

Meer weten over de bronnen voor deze serie? Klik dan hier:[toggle title=’Toon text’]

Bronnen voor deze serie

Covey, S.R. (2007), De zeven eigenschappen van effectief leiderschap, Amsterdam/Antwerpen: Business Contact.

Dam, A. van (2009), De kunst van het falen. Hoe je door effectief leren succesvol kunt presteren, Amsterdam: Ambo.

Derks, W. (2003), Een leefregel voor beginners, Tielt: Lannoo.

Grün, A. (2010), Benedictijnse regels voor een gelukkig leven, Baarn: Forte Uitgevers BV.

Halík, T. (2016), Geduld met God. Twijfel als brug tussen geloven en niet-geloven, Zoetermeer: Uitgeverij Boekencentrum.

Ouaknin, M. (2001), De tien geboden, Amsterdam: Uitgeverij Boom.

Rossum, C. van (2014), Kwetsbaarheid is kracht. Menselijk maatwerk in duurzaam, inspirerend en ambachtelijk loopbaan- en studiekeuzeadvies, Rotterdam: Loopbaanparadox, in eigen beheer.

Rossum, C. van, ‘Angst is niet iets om bang voor te zijn’, in: CoachLink Magazine 2015, nr. 4, pp. 55-58.

Rossum, C. van, ‘Verbinding creëren door te luisteren’, in: CoachLink Magazine 2015, nr. 3, pp. 80-83.

Rossum, C. van, ‘Gezond en duurzaam werken – een leerproces voor werkgever en werknemer!’, in: CoachLink Magazine 2016, nr. 5, pp. 56-59.

Rossum, C. van, ‘Leidinggeven aan gezond en duurzaam werken’ in: CoachLink Magazine 2016, nr. 6, pp. 70-73.

Sinek, S. (2016), Begin bij het waarom. De gouden cirkel van ondernemen, Amsterdam: Uitgeverij Business Contact.

Whitworth, L., H. Kimsey-House & Ph. Sandahl (2007), Co-Actief Coachen. Nieuwe vaardigheden voor professioneel en persoonlijk coachen, Zaltbommel: Thema.[/toggle]

Over het blog

De missie van Loopbaanparadox is: “Kwetsbaarheid is kracht! Menselijk maatwerk in duurzaam, inspirerend en ambachtelijk loopbaan- en studiekeuzeadvies”. Het blog draagt in dit kader kennis, inspiratie en deskundigheid over en verschijnt wekelijks.

De foto’s zijn van fotograaf Marcel Sjoers (www.marcelsjoers.nl). Ze zijn te bestellen via marcel@marcelsjoers.nl. Het blog is geschreven door Cora van Rossum (www.loopbaanparadox.nl) en staat onder redactie van Marleen Schoonderwoerd (http://www.linkedin.com/in/marleenschoonderwoerd).

Wanneer door dit blog persoonlijke dilemma’s boven komen, is het altijd mogelijk om hierover te mailen (cora@loopbaanparadox.nl). Gratis!

Cora van Rossum – www.loopbaanparadox.nl –15-5-2018