4b. Beververschilligheid

Doelstellingen van de serie Karakter en Beverburchten

Meer weten over de doelstellingen van deze serie? Klik dan hier:[toggle title=’Toon text’]

‘Stilte staat tegenover zelfzucht en gebed tegenover grootspraak.’ Dat is een heel korte samenvatting van wijze woorden die ik las bij Abraham Heschel, een joodse filosoof, en die alles te maken hebben met karaktervorming, het onderwerp van deze blogserie.

Karaktervorming gebeurt daar waar jij je laat veranderen aan het leven. Deze verandering ontstaat waar jij je verhoudt tot ‘het anders’ in jezelf, in de ander en het andere. Tot dat wat we snappen, kunnen we ons gemakkelijk verhouden. In het leven komen we echter voortdurend zaken tegen in onszelf, in de ander en in het andere die we helemaal niet goed snappen. De neiging die dan automatisch ontstaat, is om in afweer te stappen, een oordeel te vellen of onze ogen te sluiten. En juist wanneer we dat niet doen en ons verhouden tot ‘het anders’ waarmee we geconfronteerd worden, ontstaat karaktervorming.

De stilte schept ruimte voor de confrontatie met het andere. In de stilte stopt de gerichtheid op alleen onszelf. In de stilte komt de grootspraak tot zwijgen. In de stilte vallen het (ant)woord en het weten weg. Dan kunnen we op andere gedachten komen. De stilte schept ruimte voor karaktervorming.

Ik zoek zelf een aantal keren per jaar een week(end) de stilte om zo de grote woorden om en in mijzelf weer even kwijt te raken. Te komen bij niet-weten. Ook mijn eigen angst en onzekerheid onder ogen te zien, die meestal oorzaken zijn van grootspraak. En zo nieuwe gedachten op te kunnen laten komen. Deze manier van leven helpt mij om te oefenen, zodat ik mijn karakter in kleine stappen kan vormen. Een levensproces.

Een andere vorm om tot stilte én karaktervorming te komen, is bewust reflecteren. Bijvoorbeeld in de vorm van een dag- of logboek. Hoe reageerde ik in deze (werk)situatie? Zou dit anders kunnen? Hoe wil ik mij ontwikkelen? Wat staat mij daarbij in de weg? Wat is mijn kracht?

Nog een manier om je karakter te vormen, is door middel van een intervisiegroep. Een intervisiegroep kan je helpen om je eigen dilemma’s, ontwikkelpunten en vragen met anderen onder woorden te brengen en anderen de gelegenheid te geven je een spiegel voor te houden.

Een persoonlijk voorbeeld. Ik heb een eigen bedrijf. Dat betekent dat ik behalve concrete prestatiedoelen (bijvoorbeeld: ik wil dan en dan een workshop hebben ontwikkeld) ook oefen- en ontwikkeldoelen stel. Ik ben iemand met veel visie. Omdat ik behoorlijk introvert ben en eigenlijk ook best verlegen, breng ik die visie niet zo makkelijk voor de bühne. Mijn oefen- en ontwikkeldoel is dat ik mijn visie zo verwoord dat ik anderen ermee help om zich te ontwikkelen en zo mijzelf zichtbaar maak met mijn visie. Dit gaat over karaktervorming. Dan gaat het over mijn eigen dilemma’s onder ogen zien en daarmee dealen. Stilte, intervisie, supervisie en goede collegiale contacten helpen mij om met mijn dilemma’s te dealen.

Ik zie het leven als een speelveld waarop allerlei toestellen staan die ik mag ontdekken, verkennen, ermee oefenen en zo mijzelf ontwikkelen. Dat helpt me om niet teleurgesteld te raken over al die dingen waar ik niet tevreden over ben, die niet gelukt zijn en die ik niet gehaald heb. Ik mag oefenen. Ik mag spelen.

Karaktervorming kan alleen plaatsvinden wanneer we tot stilte en tot stilstand komen, sprakeloos en ant-woord-loos durven worden en zo andere gedachten toelaten. In de komende blogs beschrijf ik twintig eigenschappen of elementen die bijdragen aan karaktervorming. Deze eigenschappen of elementen keren terug in de parabels over de familie Bever die ook deel uitmaken van deze blogserie.

Ik hoop dat de blogs en parabels je helpen om tot stilstand te komen en zo in kleine stappen je eigen karakter te vormen![/toggle]

4b. Beververschilligheid

Moeder Bever zwemt zich een baan door het water. Gisteren hebben haar andere kinderen haar duidelijk gemaakt hoe het er met Bas voorstond. Bas Bever die onder druk van zijn familie aan de slag was gegaan in Familiebedrijf Bever voor Civiele Techniek. Hij startte binnen de maatschap BB – Bas Bever – specialist in dammen en dijken. Tot hij er ziek van was geworden. Zijn vacht werd vaal, zijn tanden bot, hij at slecht, sliep veel, en last but not least, hij ging steeds meer drinken waterleliedrank drinken. En zij, zij had het niet gezien, niet opgemerkt, er niets van meegekregen…

Ze klopt op de deur van de beverburcht van Bas. Bertha, de vrouw van Bas, doet open. Ze schrikt als ze ziet dat Moeder Bever er is. Dat gebeurt nooit en voorspelt weinig goeds. Ze kennen haar toch?!

‘Mag ik binnenkomen?’ vraagt Moeder Bever, wanneer haar schoondochter wat pontificaal haar harige lijf breed voor de opening van de beverburcht plaatst.

De stem van Moeder Bever klinkt anders dan ze gewend is. Maar ja…

Twee paar beverogen kijken elkaar wat langer aan.

Met tegenzin verplaatst Bertha Bever haar korte beverpoten, zodat er ruimte komt voor Moeder Bever om naar binnen te gaan.

‘Is Bas er?‘

Wat klinkt de stem van mijn schoonmoeder timide, denkt Bertha. Wat onwillig opent ze de doorgang naar de slaapburcht. ‘Bas, er is bezoek voor je.’

Daar ligt Bas. Het is duidelijk dat hij echt ziek is. De plukken haar liggen om hem heen. Hij lijkt geen vacht meer te hebben. En zijn beverogen, ze zijn leeg…

‘Bas,’ zegt Moeder Bever. Bas draait zich om naar de houtwal van de burcht.

‘Bas,’ zegt Moeder Bever nogmaals. Haar stem trilt.

Geen reactie.

‘Bas…’ Nu huilt Moeder Bever.

Vermoeid, en tegelijk wat nieuwsgierig draait Bas zijn beverhoofd. Dit heeft hij nog nooit meegemaakt. Zijn harde, ook altijd wat botte moeder die huilt…?!

‘Bas…’

Stilte.

‘Weet je, ik ben bang dat ik nooit echt naar je heb geluisterd. Dat ik je ook nooit echt goed begrepen heb. Als kind al. Je was zo anders. Je wilde zulke andere dingen. Je maakte dingen die ik niet snapte. Ik weet nog dat die meestermeubelmaker langskwam en zei dat je kunst maakte. Ik denk dat ik hem en jou heel hard heb uitgelachen…’

Stilte.

Nu huilt Moeder Bever voluit.

Moeder Bever beweegt langzaam naar Bas toe en legt haar hoofd naast hem op het beverkussen.

Na enig stilzwijgen richt Moeder Bever zich op en zegt: ‘Bas, ik zou het erg fijn vinden als je gaat doen wat je wilt en goed kunt!’

Stilte.

‘Wil je opstaan en met mij iets drinken op de Bas die je was en zult zijn?!’

 

(Dit verhaal is een verwerking van Blog 4a. Verschilligheid.)

 

Groeivraag

In wie herken jij je het meest in dit verhaal? Welke herinnering of situatie komt er in je naar boven als je hierover nadenkt. Wat wil je hiermee? Neem de tijd om dit op te schrijven.

Bronnen voor deze serie

Meer weten over de bronnen voor deze serie? Klik dan hier:[toggle title=’Toon text’]

Bronnen voor deze serie

Covey, S.R. (2007), De zeven eigenschappen van effectief leiderschap, Amsterdam/Antwerpen: Business Contact.

Dam, A. van (2009), De kunst van het falen. Hoe je door effectief leren succesvol kunt presteren, Amsterdam: Ambo.

Derks, W. (2003), Een leefregel voor beginners, Tielt: Lannoo.

Grün, A. (2010), Benedictijnse regels voor een gelukkig leven, Baarn: Forte Uitgevers BV.

Halík, T. (2016), Geduld met God. Twijfel als brug tussen geloven en niet-geloven, Zoetermeer: Uitgeverij Boekencentrum.

Ouaknin, M. (2001), De tien geboden, Amsterdam: Uitgeverij Boom.

Rossum, C. van (2014), Kwetsbaarheid is kracht. Menselijk maatwerk in duurzaam, inspirerend en ambachtelijk loopbaan- en studiekeuzeadvies, Rotterdam: Loopbaanparadox, in eigen beheer.

Rossum, C. van, ‘Angst is niet iets om bang voor te zijn’, in: CoachLink Magazine 2015, nr. 4, pp. 55-58.

Rossum, C. van, ‘Verbinding creëren door te luisteren’, in: CoachLink Magazine 2015, nr. 3, pp. 80-83.

Rossum, C. van, ‘Gezond en duurzaam werken – een leerproces voor werkgever en werknemer!’, in: CoachLink Magazine 2016, nr. 5, pp. 56-59.

Rossum, C. van, ‘Leidinggeven aan gezond en duurzaam werken’ in: CoachLink Magazine 2016, nr. 6, pp. 70-73.

Sinek, S. (2016), Begin bij het waarom. De gouden cirkel van ondernemen, Amsterdam: Uitgeverij Business Contact.

Whitworth, L., H. Kimsey-House & Ph. Sandahl (2007), Co-Actief Coachen. Nieuwe vaardigheden voor professioneel en persoonlijk coachen, Zaltbommel: Thema.[/toggle]

Over het blog

De missie van Loopbaanparadox is: “Kwetsbaarheid is kracht! Menselijk maatwerk in duurzaam, inspirerend en ambachtelijk loopbaan- en studiekeuzeadvies”. Het blog draagt in dit kader kennis, inspiratie en deskundigheid over en verschijnt tweewekelijks.

De foto’s zijn van fotograaf Marcel Sjoers (www.marcelsjoers.nl). Ze zijn te bestellen via marcel@marcelsjoers.nl. Het blog is geschreven door Cora van Rossum (www.loopbaanparadox.nl) en staat onder redactie van Marleen Schoonderwoerd (http://www.linkedin.com/in/marleenschoonderwoerd).

Wanneer door dit blog persoonlijke dilemma’s boven komen, is het altijd mogelijk om hierover te mailen (cora@loopbaanparadox.nl). Gratis!

Cora van Rossum – www.loopbaanparadox.nl –15-1-2018